
ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ
ﻫﻤﻪ ﯼ ﻏﻤﺎﺕ ﺗﻮ ﭼﺸﺎﺕ ﺯﯾﺮ ﻧﻮﯾﺲ ﺑﺸﻪ ...
ﺑﻔﻬﻤﻨﺖ ...
ﺑﺪﻭﻧﻦ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﺭﻭ ﺑﮕﯽ ...
ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺶ ﻭ ﮐﻨﺎﯾﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺎﯼ ﻫﻮﺳﯽ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ...
ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺭﻭ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﯾﺎ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯼ ﻣﺜﻞ :
ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺪﻩ … ؟
ﺍﻭﻧﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻐﺾ ﺳﺮﺩﺗﻮ ﻗﻮﺭﺕ ﻣﯿﺪﯼ ﻭ
ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺳﺮﺩ ﻣﯿﮕﯽ : ﻧﻪ ، ﻫﯿﭽﯽ …
ﺍﻣﺎ ﺍﺷﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺖ ﺩﻟﺘﻮ ﺭﻭ ﻣﯿﮑﻨﻪ !
ﺍﻭﻧﻮﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﻔﻬﻤﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ
ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﺍﺭﮔﯽ ﺧﯿﺲ ﺍﺷﮑﯽ ...
ﻫﺮ ﺷﺐ ...
ﻣﺸﮑﻞ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﯾﮏ “ﺁﺩﻡ ” ﺑﻪ “ ﺁﺩﻡ” ﺩﯾﮕﺮﯼ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ !
ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺑﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺍﺳﺖ ...
پس
نه آرامشت را به چشمي وابسته كن
و نه دستت را به گرماي دستي دلخوش ...
چشم ها بسته ميشوند و دست ها مشت ميشوند و تو مي ماني و يك دنيا تنهائي ...
نظرات شما عزیزان:
